34'le başlayan zorluklar ..

Meğer 34 rakamı ne zormuş benim için , şuan 35. haftadayız hatta 35 i bitiriyoruz ama , 34'e kadar gelen süre meğer ne kolay geçmiş diyorum , çünkü çok ama çok zorlaştı herşey 34'den sonra , bilerek yazıyorum bu postu bu zorlukları geriye dönüp baktığımda görmek isterim belki diye düşünerekten :))
Şükrediyorum tabi bir yandan ne zorluklar yaşayan insanlar var beterin beteri var diye ama yaşanıyor işte bu da bir gerçek..
Bebeğim geldi geliyor bişey kalmadı erkenci olucak benim kızım sanırım biraz sabırsız , üç gündür hastanelerdeyiz doktorumuz tetik halinde olmamız gerektiğini ilettti bize çünkü her an herşey olabilir dedi normal doğum pozisyonuna girmiş bile çoktan bizim ufaklık herşeyi çok normal ve sancılarımızda çıkınca artık nst'de bekleyin dedi doktor da napsın :))) Bekliyoruz bizde valiz hazır kıyafetleri de hazır odası da hazır sayılır bekliyoruz napalım :)))
Doktor işe gitmek yok artık dediyse de kendimi iyi hissettiğim müddetçe işe gelmeyi planlıyorum çevremdeki herkes çok kızsa da iyiyim ben napıyım iyi değilim dediğimde ve hissettiğimde zaten gelemem ki , hem ben miniğimi riske atar mıyım hiç ? O benim tatlı mı tatlı minik kızım , hele bir gelsin bak nasıl ısırıyorum o sert tekmeleri atan topukları ben, şaka maka cidden tekmeler can yakmaya başladı özellikle de geceleri, ama seviyorum o acıyı da , hareketleri de .. Öyle alıştım ki içimdeki kıpırtısına hem gelsin istiyorum hem de hep içimde o kıpırtıyı hissetmek istiyorum nasıl bir his Allah'ım !!
Annelik demek sanırım bu olsa gerek yavrusundan gelen acıyı bile sevmek,ve onu özlemle beklemek, görmediği yüzü görmeyi almadığı kokuyu almayı hasretle beklemek duymadığı sesi duymak istemek  ..
__Ahsen teyzesinden gelen şirin kapı süsümüz__


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Responsive Blogger Tema Tasarım : Sosyal Medya Kafe
Zeynep Öztürk COPYRİGHT © 2014 TÜM HAKLARI SAKLIDIR.